Ulaşım, tarihin ilk dönemlerinden günümüze kadar olan süreçte insanların en önemli faaliyetlerinden biri olmuştur. Bu ulaşım faaliyeti karayolu, demiryolu, denizyolu, havayolu ve boru hatları gibi çeşitli ulaşım sistemleri ile gerçekleşir Tekerleğin icadıyla başlayan ulaşım ve ulaştırma faaliyetleri günümüzde uçak ve hızlı trenlerin kullanıma girmesiyle zaman ve uzaklık kavramlarını en aza indirmiştir. Ulaştırma sektörü, ekonomik kaynakların değerlendirilmesi, diğer ülkeler ile bağlantının sağlanabilmesi, mal akışlarını düzenlemesi ve bu sürecin sürekliliğini sağlaması, yeni yerleşim sahalarının kurulması, mevcut yerleşim sahalarının gelişmesi ve diğer sektörlerle ilişkilerinden dolayı istihdam yaratması gibi nedenlerden dolayı ekonomik büyüme açısından önem arz etmektedir.
Türkiye’de ulaşım faaliyetleri diğer ülkelerde olduğu gibi doğal ve beşerî coğrafya özelliklerinin etkisinde kalarak gelişmiştir. Türkiye’nin jeomorfolojik özellikleri, başta karayolu güzergâhlarının belirlenmesi olmak üzere diğer ulaşım sektörlerinde de önemli rol oynamıştır. Karayolu ulaşımı 1950’li yıllardan itibaren uygulanan ulaşım politikasının gereği hızlı bir şekilde gelişme göstermiştir. Cumhuriyetin ilk yıllarında en önemli ulaşım sistemi olan demiryolu ise ihmal edilmiştir. Son yıllarda yapılan bazı yatırımlar ve projeler (yüksek hızlı tren vb.) ile demiryolu ulaşımında bir hareketlilik görülmektedir.
1923 yılında Türkiye Cumhuriyeti ilan edildiğinde; ulusal sınırlarımız içinde, 13.900 km’si stabilize şose ve 4.450 km’si toprak olmak üzere, toplam 18.350 km yol ve 94 adet köprü vardır. 1923-1947 yılları arasında yapılan çalışmalar sonucunda, karayolu uzunluğu 43.743 km’ye ulaşmıştır. 1950 yılında Karayolları Genel Müdürlüğü’nün kurulması ve “Tekerlek Dönsün” ilkesiyle mevcut yolların bakım ve onarım çalışmaların yürüten Kurum, aynı zamanda ana güzergâhlarda yeni yolların yapımına öncelik vermiştir. Bu çalışmalarla 1960’lı yıllarda 60 bin kilometrelik bir karayolu ağı ortaya çıkarılmış, 1960-1970 yılları arasında ise asfalt kaplamalı yol ağının genişletilmesi hedefi öne çıkmıştır. 1970’li yıllarda yüksek standartlı, çok şeritli ekspres yollar ve otoyolların yapımı gündeme gelmiştir.1980’li yıllarda ise, yüksek standartlı otoyolların yapımına ağırlık verilerek erişilebilirlik hedefli karayolu çalışmalarının yanı sıra otoyol hamlesi başlatılmıştır. 2003 yılı başında ise, ülkemizin öncelikleri tespit edilerek, bölünmüş yol çalışmalarına hız verilmiştir. Devam eden bölünmüş yol çalışmaları sonucunda, 1 Mayıs 2021 itibarıyla bölünmüş yol uzunluğu 28.215 kilometreye ulaşmıştır. 2021 Eylül ayı itibarıyla 3.532 kilometresi otoyol olmak üzere toplam 68.588 kilometre yol ağına sahip olmakla beraber halen çalışmalar devam etmektedir.
